صنایع 86 امیرکبیر

صفحه اصلی | ارتباط با ما | آلبوم |

کتاب مهمان

پيوندهاي وبلاگ

مجله مهندسی صنایع شریف مقالات مهندسی صنایع مهندسی صنایع هسته علمی مهندسی صنایع مهندسین صنایع ایران پایگاه جامع مهندسین صنایع ایران بانک مقالات مهنذسی صنایع ایران مرکز آموزش و پژوهش صنایع بانک اطلاعاتی صنایع آوای صنایع مهندسی صنایع مدیریت دولتی وبلاگ برقی های 86 امیرکبیر دانلود رایگان کتاب و مجلات لغت نامه دهخدا تفکر مدیریتی مکانیکی های 86 آموزشگاه نقاشی رانا صنایع تهران شمال مهندس صنایع مهندسی صنایع راهکار مهندسی صنایع (دانشگاه تبریز) مهندسی صنایع برای شما پایگاه جامع مهندسی صنایع ایران دانشجویان مهندسی صنایع دانشگاه شهید بهشتی IE Plus IT سایت تخصصی مهندسی صنایع مهندسی صنایع (IE Modern) مهندسی صنایع و کامپیوتر مهندسی صنایع (دانشگاه اهواز) مهندسی صنایع تهران جنوب مهندسی صنایع دانشگاه پیام نور شاهین شهر مهندسی صنایع صنا ، انجمن علمی مهندسی صنایع دانشگاه باهنر کرمان وبلاگ احمد شریفی زمیدانی (مهندسی صنایع) ژورنال کامپیوتر و مهندسی صنایع (انگلیسی) ژورنال کامپیوتر و تحقیق در عملیات (انگلیسی) ژورنال اروپایی تحقیق در عملیات (انگلیسی) ژورنال بین المللی مدیریت پروژه (انگلیسی) ژورنال مهندسی صنایع و سیستم ها (انگلیسی) دوره های رایگان آموزشی دانشگاه MIT (انگلیسی) انجمن مهندسی صنایع آمریکا (انگلیسی) ارگونومی (انگلیسی) بانک جامع مهندسی صنایع و مدیریت سایت مهندسی صنایع (کتاب ها ، مقالات ، جزوات ، نرم افزار) مهندسی صنایع برای شما انجمن نگهداری و تعمیرات ایران یک لیوان چای داغ - یادداشت های حامد قدوسی

نویسندگان وبلاگ

حامد مریم رضا جهان بین سعید حجازیان سعید نجفی علی محمدیان مجید یزدانی آزاده آقا بیگی زهرا آقا زاده مریم محمدی آسید احمد آقا علی سبزه کار بهار فاطمه فقیه محمدی مسعود طادی آزاده راد سعیده کریم زادگان سعیده ساجده فرزانه اخلاص مسعودی

يكي بود يكي نبود، يك بچه كوچيك بداخلاقي بود. پدرش به او يك كيسه پر از ميخ و يك چكش داد و گفت هر وقت عصباني شدي، يك ميخ به ديوار روبرو بكوب.

روز اول پسرك مجبور شد 37 ميخ به ديوار روبرو بكوبد. در روزها و هفته ها ي بعد كه پسرك توانست خلق و خوي خود را كنترل كند و كمتر عصباني شود، تعداد ميخهايي كه به ديوار كوفته بود رفته رفته كمتر شد. پسرك متوجه شد كه آسانتر آنست كه عصباني شدن خودش را كنترل كند تا آنكه ميخها را در ديوار سخت بكوبد .

بالأخره به اين ترتيب روزي رسيد كه پسرك ديگر عادت عصباني شدن را ترك كرده بود و موضوع را به پدرش يادآوري كرد. پدر به او پيشنهاد كرد كه حالا به ازاء هر روزي كه عصباني نشود، يكي از ميخهايي را كه در طول مدت گذشته به ديوار كوبيده بوده است را از ديوار بيرون بكشد

روزها گذشت تا بالأخره يك روز پسر جوان به پدرش روكرد و گفت همه ميخها را از ديوار درآورده است. پدر، دست پسرش را گرفت و به آن طرف ديواري كه ميخها بر روي آن كوبيده شده و سپس درآورده بود، برد

پدر رو به پسر كرد و گفت: « دستت درد نكند، كار خوبي انجام دادي ولي به سوراخهايي كه در ديوار به وجود آورده اي نگاه كن !! اين ديوار ديگر هيچوقت ديوار قبلي نخواهد بود

پسرم وقتي تو در حال عصبانيت چيزي را مي گوئي مانند ميخي است كه بر ديوار دل طرف مقابل مي كوبي. تو مي تواني چاقوئي را به شخصي بزني و آن را درآوري، مهم نيست تو چند مرتبه به شخص روبرو خواهي گفت معذرت مي خواهم كه آن كار را كرده ام، زخم چاقو كماكان بر بدن شخص روبرو خواهد ماند. يك زخم فيزیكي به همان بدي يك زخم شفاهي است.

دوست ها واقعاً جواهر هاي كميابي هستند ، آنها مي توانند تو را بخندانند و تو را تشويق به دستيابي به موفقيت نمايند. آنها گوش جان به تو مي سپارند و انتظار احترام متقابل دارند و آنها هميشه مايل هستند قلبشان را به روي ما بگشايند»

اين هفته ، هفته دوستيابي ملي است، به دوستانتان نشان دهيد چقدر براي آنها ارزش قائل هستيد.

شما دوست من هستيد و من به شما افتخار مي كنم.